• علائم بیماری های ریوی

سرفه ی مزمن در بزرگسالان

نمای کلی

سرفه های گاه گاه به پاک کردن ذرات و ترشحات از ریه  و به جلوگیری از عفونت کمک می کند. هر چند بعضی اوقات سرفه می تواند به یک وضعیت مزمن تبدیل شود. طبق تعریف، سرفه  مزمن به سرفه ای گفته  می شود که 8 هفته یا بیشتر طول بکشد.

اگر چه سرفه معمولا نشانه ای از یک مشکل جدی نیست ولی می تواند آزاردهنده باشد. سرفه های مکرر ناراحت کننده است و می تواند منجر به خستگی ، اختلال در خوابیدن ، سرگیجه، خشونت صدا، تعریق و نشت ادرار ( به خصوص در خانها ) شود.

علل سرفه ی مزمن

شایع ترین علل سرفه ی مزمن عبارتند از:

· ترشحات پشت بینی

·  آسم

·  برگشت اسید معده به مري

این سه مورد معمولا مسئول بالغ  بر 90 درصد همه موارد سرفه مزمن هستند.

علل کمتر شایع عبارتند از : عفونت ، علل دارویی و بیماری های ریوی .

ترشحات پشت بینی ( پي ان دي )

ترشحات پشت بینی وقتی ایجاد می شوند که ترشحات بینی به پشت حلق جریان پیدا کنند. این ترشحات    می توانند باعث آزردگی حلق و محرک سرفه باشند. ترشحات پي ان دي می تواند در افرادی با آلرژی، سرماخوردگی ، رینیت و سینوزیت ایجاد شوند. نشانه های پي ان دي عبارتند از :

·  گرفتگی بيني

·  آبریزش بینی

· احساس وجود مایع در پشت حلق

· احساس مکرر نیاز به صاف کردن گلو.

هر چند بعضی افراد دارای پي ان دي هیچ علامت دیگری به جز سرفه ندارند.

آسم

آسم دومین علت شایع سرفه  مزمن در بزرگسالان و یک علت عمده سرفه کودکان است . علاوه بر سرفه امکان بروز خس خس سینه و احساس تنگی نفس هم وجود دارد. هر چند بعضی افراد وضعیتی تحت عنوان فرم سرفه ای آسم دارند که در آن سرفه، تنها علامت آسم است.

سرفه مرتبط با آسم ممکن است فصلی باشدكه به دنبال یک عفونت در مجاری تنفسی فوقانی ایجاد  مي شود و یا ممکن است با قرار گرفتن در معرض هوای سرد یا خشک ، دود و یا یک رایحه ایجاد شود.

برگشت اسید معده به مري ( گرد )

برگشت معدی- مروی که به عنوان ريفلاكس اسید هم شناخته می شود ، زمانی رخ می دهد که اسید از معده به مری بازگشت داشته باشد. بيماري برگشت معدی- مروی ، به علائمی که در اثر برگشت اسید ایجاد می شوند گفته می شود.

بسیاری از افرادی که دچار سرفه ناشی از برگشت اسید معده می باشند، ممكن است دچار سوزش سر دل و یا تلخ شدن دهان نیز باشند. هر چند در بعضی از افراد مبتلا به این بیماری، سرفه تنها علامت ناشی از آن است.

دیگر علت ها :

شرایط دیگری که می تواند موجب سرفه مزمن شوند شامل موارد زیر است :

عفونت مجاری تنفسی فوقانی : مثلا یک سرماخوردگی ممکن است منجر به سرفه ای شود که بیش از 8 هفته طول بکشد. این سرفه ممكن است مربوط به ترشحات پشت حلق و یا تحریک مجاری هوایی در اثر عفونت باشد.

بسیاری از افراد مبتلا به سرفه مزمن به دنبال عفونت، به درمان ترشح پشت بيني و یا فرم سرفه ای آسم پاسخ می دهند. گاهی اوقات عفونت باکتریال تراکئو برونشیال و یا سینوزیت باکتریال می توانند به دنبال یک عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی ایجاد شوند كه تقریبا درتمام موارد عفونت باکتریایی تراکئو برونشیال، بیماران سرفه خلط دار خواهند داشت.

رنگ خلط از زرد روشن تا سبز تیره و حتی قهوه ای است.  به طور مشابه و تقریبا در تمام موارد سرفه مزمن ناشی از سینوزیت باکتریایی، بیماران احتقان سینوس و ترشحات بینی بی رنگ که به پشت حلق جریان پیدا می کند خواهند داشت. در صورت عدم بهبود خلط رنگی یا ترشحات پشت بيني بعد از 14-10  روز ممکن است به آنتی بیوتیک جهت درمان عفونت نیاز پیدا کنیم.

استفاده از مهارکننده های آنزيم تبديل كننده آنژيوتانسين : داروهای جلوگیری کننده از آنزیم مبدل آنژیوتانسین که به طور متداول برای درمان بیماری پرفشاری خون استفاده می شوند، موجب سرفه مزمن در بیش از 20 درصد بیماران می شوند. این سرفه معمولا خشک و منقطع است. تغییر دارو به سایر داروها می تواند در یک دروه 1 یا 2 هفته ای منجر به بهبودی سرفه شود.

برونشیت مزمن : برونشیت مزمن وضعیتی است که در آن آسیب مجاری هوایی باعث سرفه و بعضا همراه خلط می شود. بیشتر افراد مبتلا به برونشیت مزمن، یا سیگار مصرف می کنند و یا سابقه ی مصرف سیگار را در گذشته داشته اند.

سرطان ریه: اگر چه سرطان ریه می تواند باعث سرفه شود ، تعداد بسیار کمی از افراد مبتلا به سرفه مزمن دچار سرطان ریه هستند. احتمال سرطان در افراد سیگاری با

· تغییر ناگهانی الگوی سرفه

·وجود خلط خونی همراه سرفه

·ادامه سرفه بیش از یک ماه پس از کنار گذاشتن سیگار

 زیادتر می شود.

برونشیت ائوزینوفیلیک : یک نوع خاص از التهاب در مجاری هوایی است که مي تواند باعث سرفه مزمن شود. این بیماری هنگامی تشخیص داده می شود که در تست تنفس شما هیچ نشانه ای از آسم وجود نداشته باشد اما در نمونه برداري از مجاری تنفسی و نمونه خلط، سلول های ائوزینوفیل را ديده شود. برونشیت ائوزینوفیلی شیوع خیلی کمتری از آسم دارد.

تشخیص سرفه ی مزمن

برای تشخیص علت سرفه مزمن کادر درمانی سوالاتی درباره ی علائم شما می پرسند و معاینه ی فیزیکی انجام می دهند.

براساس علائم و معاینه ،پزشک ممکن است توصیه به یک دوره درمان آزمایشی با دارو قبل از انجام سایر آزمایشات کند. اگر شما با این درمان بهتر شوید ، دیگر نیازی به انجام بقیه تست ها نیست. ولي اگر شما بهبود نیافتید و یا اگر تشخیص شما واضح و قطعی نیست، بررسی های بیشتر ممکن است توصیه شود،که شامل موارد زیر است:

· تصویر برداری از ریه: اگر شما در حال حاضر سیگار مصرف می کنید و یا سابقه مصرف سیگار درگذشته  داريد و یا دارای شرایط طبیهستید که ریه را تحت تاثیر قرار                می دهد، یک عکس ساده و  یا سی تی اسکن قفسه سینه ممکن است انجام شود.

· تست عملکرد ریه : اگر شک به آسم وجود دارد اما نمی شود آن را تائید کرد، پزشک ممکن است تست عملکرد ریه جهت بررسی الگوی جریان هوا در دم و بازدم انجام دهد.

· تست برگشت اسید از معده به مري :  برای تایید تشخیص ریفلاکس اسید، ممکن است اندازه گیری سطح اسید مایع داخل مری لازم شودكه به این آزمایش سنجش پی اچ می گویند. همچنين در بعضی افراد اندوسکوپی به منظور پیدا کردن مناطق آسیب دیده مری و انجام نمونه برداری از مری انجام می شود.

درمان سرفه  مزمن

هدف اصلي درمان سرفه مزمن برطرف کردن علت زمینه ساز آن است. در بیشتر مواقع بهتر است انواع درمان ها را یکی پس از دیگری امتحان کرد، به جای اینکه همه درمان ها را همزمان انجام دهیم، تا مشخص شود کدام یک از این درمان ها بيشتر به برطرف کردن علت زمینه ساز سرفه کمک می کند.

در این جا مثال هایی از درمانهای انتخابی برای علل مختلف سرفه وجود دارد.

ترشحات پشت بینی :  سرفه ی مرتبط با ترشحات پشت بینی ممکن است با ضد احتقان ها ،آنتی هیستامین های موضعي بینی یا خوراکی ،گلوکوکورتیکوئید های موضعي بینی یا اسپری بینی حاوی ایپراتروپیوم بهتر شود. بهترین درمان یا ترکیب درمانی به علائم و سابقه ی پزشکی شما بستگی دارد. در ادامه مثال هایی از چگونگی استفاده از این درمان ها آورده شده است.

· اگر ترشحات پشت بینی ناشی از سرماخوردگی باشد، آنتی هیستامین های خوراکی از قبیل کلرفنیرامین یا کلماستین ممکن است کمک کننده باشد، اما این داروها می توانند باعث عوارض جانبی از قبیل خواب آلودگی یا خشکی چشم ، بینی يا دهان شود. بیشتر این داروها بدون نسخه در دسترس هستند.

· ضد احتقان ها مثل سودوافدرین می توانند با كاهش احتقان بینی و تسهیل تخلیه  بینی منجر به کاهش ترشحات پشت بيني شوند.

· اسپری بینی ایپراتروپیوم بروماید يا آترونت (که بدون نسخه در دسترس است) ، باعث برطرف شدن آبریزش بینی ، ترشحات پشت بینی و عطسه ناشی از سرماخوردگی می شود.

·  اگر ترشحات پشت بینی ناشی ازآلرژی باشد،گلوکوکورتیکوئیدهاي بینی از قبیل فلوتیکازون ،تریامسینولون یا ممتازون می توانند برای کمک به کاهش التهاب، ترشحات پشت بینی و سرفه تجویز شوند. دوز مصرف معمولا یک پاف در هر مجرای بینی 2 بار در روز است.

· آنتی هیستامین های خوراکی از قبیل لوراتادین، فکسوفنادین و ستریزین بر روی ترشحات پشت بینی آلرژیک موثر هستند و بدون نسخه در دسترس قرار دارند. این داروها کمتر از داروهای آنتی هیستامین قدیمی تر نظیر کلرفنیرامین یا دیفن هیدرامین باعث خواب آلودگی        می شوند. اسپری های آنتی هیستامین های بینی نظیر آزلاستین هم می توانند ترشحات پشت بینی را برطرف کنند.

هر سه شکل این درمان ها (گلوکوکورتیکوئید بینی ، آنتی هیستامین های خوراکی و آنتی هیستامین بینی ) می تواند به تنهایی و یا در صورت نیاز به صورت ترکیبی استفاده شوند.

فرم سرفه ای آسم : اگر سرفه شما مربوط به آسم باشد، باید درمان استاندارد آسم شامل گلوکوکورتیکوئید های استنشاقی مانند فلوتیکازون ، بودزوناید  و یا بکلومتازون شروع شود و اگر خس خس سینه و تنگی نفس وجود داشته باشد متسع کننده استنشاقی مجاری هوایی از قبیل سالبوتامول نيز لازم است استفاده شود. گلوکوکورتیکوئید ها التهاب مجاری تنفسی را کم مي كنند، در حالیکه برونکودیلاتوری های استنشاقی مجاری تنفسی را گشاد می کنند.

برگشت اسید : سرفه مربوط به برگشت اسید ممکن است به تغییرات سبک زندگی که در زیر آمده پاسخ دهد:

·  پرهیز از مواد غذایی که برگشت اسید را افزایش می دهند از قبیل غذاهای پرچرب، شکلات ،کولا، شراب قرمز ، آبمیوه های اسیدی و الکل زیاد.

·  پرهیز از خوردن غذا 3-2 ساعت قبل از خوابيدن

· قرار دادن سر حدودا 8-6 اینچ بالاتر از سطح بدن در هنگام دراز کشیدن

·  کاهش وزن در صورتی که اضافه وزن دارید

· ترک سیگار

به علاوه امکان دارد شما تحت درمان های کاهش تولید اسید معده قرار بگیرید که مسدود کننده های پمپ پروتون نام دارند. مثال هایی از این داروها عبارتند از : امپرازول ، اسموپرازول و لانزوپرازول .

بهبود سرفه با این داروها ممکن است 8 هفته یا بیشتر زمان ببرد. اگر سرفه ی شما طي این مدت بهتر نشد، امکان دارد آزمایش های بیشتری توصیه شود.

برونشیت ائوزینوفیلی : برونشیت ائوزینوفیلی با گلوکوکورتیکوئیدهای استنشاقی درمان می شود. این درمان برای آسم و برای کاهش التهاب مجاری تنفسی هم به کار می رود. فلوتیکازون و بودزوناید جز این دسته داروها هستند.

سرکوب سرفه

اگر بعد از یک ارزیابی کلی علت سرفه شما مشخص نشود و سرفه ادامه پیدا کند، ممکن است درمان دارویی برای سرکوب سرفه توصیه شود.

داروهای بدون نسخه مثل دکسترومتورفان ممکن است به سرکوب رفلکس سرفه کمک کند. بنزونات دارویی است که به نسخه نیاز دارد و در صورتی که دکسترومتورفان موثر نباشد، ممکن است توصیه شود.

کدئین و هیدروکودون داروهای مخدری هستند که با نسخه داده می شوند و می توانند به شربت سرفه اضافه شوند.

از این درمان ها زمانی استفاده می کنیم که سایر درمان موثر نباشند. هر دو نوع درمان می توانند باعث خواب آلودگی شوند و نباید در هنگام کار و یا رانندگی مصرف شوند.